خیلی گستاخانه است که بخواهیم درمورد طریقه نصیحت کردن، نصیحتتان کنیم اما درمیان گذاشتن ایده ها، نظرات و تجربیات همدیگر به این طریق می تواند بسیار مفید باشد. نصیحت خوبی که به درستی منتقل شود واقعاً ارزشمند است اما برای بد رساندن پند و اندرز به کسی راه های زیادی وجود دارد.

باید یاد بگیریم که اگر میخواهیم کسی را نصیحت کنیم، اینکار را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم چون به این طریق همیشه مورد احترام اطرافیانی قرار می گیریم که به واسطه نصیحت های ما فهم، اعتماد به نفس و کنترل بیشتری نسبت به زندگی خود پیدا کرده اند.

برای اینکه کسی را به درستی نصیحت کنیم، کلید کار  دانستن تفاوت بین درددل منفعل و درخواست فعال است. وقتی کسی از شما برای پند و اندرز، کمک می خواهد، باید طوری به این موقعیت نزدیک شوید که مربیان زندگی به کارشان نزدیک میشوند. یعنی نه با جواب دادن سوالها، بلکه با پرسیدن سوال های درست.

اگر می خواهید بدانید که چطور باید بهترین نصیحت و اندرز را به اطرافیانتان ارائه کنید، به راهنمایی های زیر توجه کنید:

درددل و گوش کردن

درددل کردن تجربه ای ارضاءکننده است. چند روز است که مسئله ای فکرتان را مشغول کرده است و به طور ناگهانی سر درددلتان برای یکی از دوستان باز می شود. فقط درمورد آن موضوع سر صحبت را باز کرده اید اما این عمل به تنهایی فکرتان و روانتان را تصفیه می کند و حتی راه حلهایی هم پیش رویتان قرار می دهد. بعد، دوستتان اشتباهات کارتان را به شما نشان می دهد و به شما می گوید چه باید بکنید و او اگر جای شما بود چه میکرد.

نصیحت زمانی بهترین تاثیر را دارد که طرف مقابل خودش از شما بخواهد. بدترین نصیحت هایی که در عمرتان شنیده اید یا به کسی داده اید، نصیحت هایی است که بدون تقاضا مطرح شده اند. تقاضا مهمترین بخش فرایند کشف است و بهتر است به دوستتان اجازه دهید خودش درمورد مشکلاتش از شما کمک بخواهد و درغیراینصورت بهتر است که توصیه ها و نصیحت هایمان را برای خودمان نگه داریم.

این مسئله به خصوص اگر طرف مقابلمان خانم ها باشند اهمیت بیشتری پیدا میکند. اگر میخواهید خانمی را در کارهایش راهنمایی کنید بهتر است اجازه بدهید خودش از شما بخواهد آنوقت شنونده ای حامی و سنگ صبور باشید و صبر کنید تا طرفتان خودش نظرتان را جویا شود. اگر چنین اتفاقی نیفتاد، می توانید از او سوال کنید که “نظر من را می خواهی؟” و بعد منتظر جواب او بمانید.

سوال پرسیدن

اگر از شما خواسته شده که نصیحت کنید و پند بدهید، و می خواهید مقدس و همه چی تمام جلوه نکنید، موثرترین راه این است که سوال بپرسید، چون:

- طرف را وادار می کند همه جنبه های مشکلش را خوب بررسی کند.
- به او این امکان را می دهد که راه حلهایی برای خود پیدا کند و تصمیمات و نتیجه آنها را تحت کنترل خود درآورد.
- به شما این امکان را می دهد که از دادن پاسخی که ممکن است نادرست باشد یا آمادگیش را نداشته باشید، جاخالی دهید.
- قدیس و واعظ جلوه نخواهید کرد چون وانمود نمی کنید که همه پاسخ پیش شماست

با اینکه هیچ فرمول قدم به قدمی برای سوالهایی که باید بپرسید وجود ندارد اما باید بتوانید این پرسشها را در قالب پنج پرسش کلیدی، چه چیز، چه وقت، چرا، چه کسی، و چطور  نگه دارید. این سوالات اگر خاص و صریح باشند و پاسخی که به آنها داده می شود هم به همان اندازه صریح باشد، بهترین فرصت را برای تاثیرگذاری در اختیارتان قرار می دهد.

برای مثال، این داستان رادر نظر بگیرید: دوستتان نگران این است که شاید دوست دخترش معتاد شده باشد، و از شما می خواهد کمکش کنید که آیا باید این مسئله را با کسی درمیان بگذارد یا نه.

چه چیزی: او چه کاری انجام داده که باعث شده فکر کنی که مشکلی دارد؟ فکر می کنی به چه موادی اعتیاد دارد؟ آیا درمورد مسائل کوچک دروغ می گوید؟ آیا چیزی را از شما پنهان می کند؟

چه کسی: وقتش را با چه کسی می گذراند؟ آیا تو این افراد را می شناسی؟ وقتی به فکر درمیان گذاشتن این مسئله با دیگران می افتی، چه کسانی به ذهنت می رسند؟ آیا با آنها در این مورد صحبت کرده ای؟

چرا: چرا فکر می کنی که باید مشکل را با دیگران درمیان بگذاری؟ قبل از اینکه اینقدر پیشروی کنید آیا با خودش صحبت کرده ای؟ آیا مستقیماً از خودش پرسیده ای؟ از دوستانش چطور؟

چطور: تصور کن که بقیه راهم از این موضوع باخبر کردی، فقط عده دیگری را در این مسئله درگیر و نگران کرده ای، بدون اینکه حتی مطمئن باشی که چنین مسئله ای صحت دارد. آنها را وارد این اتاق می کنی و به دوست دخترت به دروغ می گویی که می خواهی جای دیگری بروی.

چه زمان: فکر میکنی کی اینکار باید انجام شود؟ فوراً؟ آیا او وارد موقعیت های خطرناکی شده است؟ اگر موضوع را با خودش درمیان گذاشتی و او همه چیز را انکار کرد چه؟

دست کمک
در وضعیت ایدآل این پروسه سوال پرسیدن—و پرسیدن سوالات بیشتر برحسب پاسخ هایی که دریافت می کنید—می تواند خیلی از شک ها و ابهامات مسئله را از بین ببرد و وقتی این پرسش و پاسخ ها تمام شد، طرف مقابلتان به یک راه حل درست و حسابی رسیده است. اینکار باعث می شود فرد بهتر بفهمد که در آن موقعیت چه کار باید بکند و چه انتخاب هایی پیش رو دارد. مطمئن باشید اگر همه چیز همینطور پیش برود، او باز هم برای کمک به سراغتان می آید.

این روزها مردم برای اینکه زیباتر به نظر برسند، اقدام به استفاده از محصولات آرایشی می کنند که ممکن است باعث خراب شدن پوستشان و تاثیر گذاشتن روی سلامتی جسمیشان شود. در این مقاله قصد داریم نکات آرایشی را برای شما عنوان کنیم
که بدون هیچگونه ضرری، همان زیبایی را به شما خواهد بخشید که همیشه آرزو داشتید. مشکلات مربوط به موهایتان را برطرف کنید. مو همیشه یکی از جنبه های اصلی زیبایی به حساب می آمده است. برای زیباتر نشان دادن چهره تان، باید مدل مویی را انتخاب کنید که کاملاً برانده فرم صورتتان باشد.برای این منظور می توانید به سالن های زیبایی مراجعه کرده و از متخصصین زیبایی کمک بگیرید. مطمئناً یکی از مدل های مو هست که بیشتر از بقیه مدل ها به شما می آید، باید همان مدل را پیدا کنید.

برای تنوع بیشتر می توانید موهایتان را رنگ کنید، البته رنگی که با رنگ چهره تان نیز متناسب باشد. استفاده از متخصص در این زمینه شما را مطمئن خواهد ساخت که موهایتان خراب نخواهد شد.  

- از رنگ های مناسب استفاده کنید. در این زمینه می توانید از رنگ موهایتان الهام بگیرید. متخصصین آرایش اعتقاد دارند که رنگ های کرم و خاکستری برای افراد بلوند و قهوه ای و شکلاتی برای افراد سبزه با موهای مشکی و خرمایی و رنگ های مسی، هلویی و قرمز هم برای آنها که موهای قرمز و شرابی دارند بسیار مناسب است.

- تکنیک های مختلف آرایش چشم را یاد بگیرید. از آنجا که چشم ها مهمترین مرکز زیبایی در صورت هستند، باید به طور صحیح آرایش شوند تا تاثیر بیشتری روی مخاطب بگذارند. یکی از روش های سایه زدن، کشیدن یک رنگ سایه روی پلک و بعد ادغام آن با رنگی دیگر است.

آندسته از افراد که چشمانی گود دارند، بهتر است از سایه های تیره تر استفاده کنند. آنها که چشمانی تنگ دارند، بهتر است خط چشم را کاملاً بیرون از لبه چشم کشیده و در گوشه های چشم آن را کمی پهن تر کنند. اگر چشمانی باز و درشت دارید، بهتر است خط چشم را داخل لبه چشم بکشید تا بزرگی چشم ها کمتر مشخص شود. برای چشم های ریز بهتر است از رنگ های کمرنگتر و برای چشم های درشت از رنگ های گرم تر استفاده شود.

پوست که بزرگتری اندام بدن است، در زیبایی ما از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. داشتن پوستی سالم و جوان باید در مرحله اول هدف شما قرار گیرد. در این قسمت به بعضی از نکات بهداشتی پوست اشاره می کنیم:

- برای دور ماندن از اشعه های زیان بخش خورشید، از ضد آفتاب استفاده کنید.

- تا حد ممکن از کشیدن سیگار خودداری کنید.

- تغذیه و خواب کافی و مناسب داشته باشید.

- بر خود استرس وارد نکنید.

- از محصولات آرایشی معتبر و باکیفیت استفاده کنید.

- بدون شستن دست ها، به پوست صورتتان دست نزنید.

- بطور مداوم ورزش کنید.

- برای مدت طولانی آرایش را روی صورتتان نگاه ندارید و پس از اتمام کار صورتتان را شستشو دهید.

نظافت صحیح. به نظافت و سلامت ناخن های دست و پا و همچنین دندان ها توجه داشته باشید.

از مد روز تا جایی پیروی کنید که متناسب شما باشد. استفاده از آخرین مُدهای روز به شما برای انتخاب لباس کمک کرده و باعث می شود راحت تر بتوانید آنچه مطابق خواسته و شخصیتتان است را پیدا کنید

علاوه بر مدل و رنگ مو، می توانید با تغییر محصولات بهداشتی موی خود مثل شامپو، حالت دهنده و ژل، سلامت موهایتان را نیز افزایش دهید.

نحوه آرایشتان را تغییر دهید. این مسئله دیگر به همه ثابت شده است که آرایش تاثیر واقعاً شگرفی می تواند بر زیبایی افراد داشته باشد. دانستن نحوه صحیح انجام خط چشم، سایه چشم، خط لب، رژ لب، رژ گونه و کرم پودر می تواند به شما کمک کند تا زیبایی های چهره تان را نمایان تر سازید. در این قسمت به برخی از مهم ترین نکات آرایش صورت اشاره می کنیم – زیرسازی صحیح و مناسب باعث می شود آرایش بهتر و زیباتر روی صورتتان بنشیند. استفاده صحیح از کرم و پودر و پنکک و استفاده از مرطوب کننده قبل از آنها به شما در این زمینه کمک خواهد کرد.

گرچه گفته شده که “همه ی آقايون یکسان خلق شده اند،” اما وقتی صحبت از هیکل و نوع لباس پوشیدن به میان می آید، این عقیده کاملاً اشتباه به نظر می رسد. به خاطر کمتر بودن انحنای بدن آقایان نسبت به بدن خانم ها، تفاوت اندام در آنها کمتر است. اما به هر حال باز تفاوت هایی وجود دارد. اگر بدانید که چطور با تناسب اندامتان لباس بپوشید و از پوشیدن چه مدل هایی خودداری کنید، در هر اجتماعی خوش تیپ ترین خواهید بود.

یک نکته که همیشه موقع خرید لباس های جدید باید به خاطر داشته باشید این است که برازنده بودن لباس در تنتان در درجه اول اهمیت قرار دارد. اگر یک کت زیبا و گران در تن شما مناسب به نظر نمی رسد، دیگر مهم نیست که چقدر گران باشد یا مارک آن چه باشد، چون به درد شما نمی خورد. برعکس، اگر یک کت ارزانتر خوب به تن شما بنشیند و آن قسمت هایی از بدنتان را که دوست ندارید خیلی نمایان باشد را میپوشاند، بااینکه قیمت چندانی ندارد، اما شما را خوش تیپ نشان خواهد داد. در این مقاله می خواهیم به شما آموزش دهیم که چه لباسهایی مناسب اندام شماست و هنگام خرید باید بیشتر به دنبال چه لباسهایی باشید.

مردان قوي هیکل

از پوشیدن راه راه های افقی پرهیز کنید

اگر بزرگ و جثه دار هستید و مخصوصاً در نواحی شکم کمی اضافه دارید، از پوشیدن لباسهایی با راه راه های افقی و راه راه های مورب به شدت خودداری کنید. آنچه شما باید با کمال افتخار به تن کنید، پیراهن ها و شلوارهایی با راه راه های عمودی است. این نوع پارچه راه راه نیمرخ بدن شما را بلندتر نشان داده و لاغرتر به نظر خواهید آمد. کت و شلوارهای با راه راه باریک عمودی برای شما بهترین انتخاب است، به خصوص وقتی با یک پیراهن مشکی ساده در زیر آن سِت شود. پیراهن های راه راه عمودی باریک را هم می توانید با شلوار جین های تیره یا شلوار پارچه ای مشکی سِت کنید. برای لباس عادیتان هم می توانید به سراغ شلوارهای مخمل کبریتی تیره بروید.

از پوشیدن کت هایی با دو چاک در پشت پرهیز کنید

شما باید سراغ کت هایی بروید که پشت شما را به خوبی بپوشاند. و به خصوص اگر احساس می کنید که در نواحی باسن کمی چاق هستید، باید از پوشیدن کت هایی که در پشتشان دو چاک دارند خودداری کنید، چون این نوع کت ها توجه را بیشتر به سمت باسن شما معطوف می کند.  پوشیدن کت های بدون چاک پشت یا حداکثر یک چاک برای شما بهتر است.

لباسهایی بخرید که اندازه و برازنده شماست

برخی به اشتباه تصور می کنند که لباسهای تنگ، لاغرتر نشان می دهد و قسمت های چاق و برآمده بدن را می پوشاند. البته این موضوع در خانم ها می تواند تا حدودی صحیح باشد، چون لباس زیر خانم ها می تواند تا حدی به آنها برای کنترل بعضی قسمت های چاق کمک کند. اما در آقایان به هیچ وجه اینطور نیست. لباسهای تنگ هیکل شما را حتی چاقی های شما را زننده تر هم نشان می دهد. از طرف دیگر برخی مردان چاق تصور می کنند پوشیدن لباسهای خیلی گشاد می تواند چاقی آنها را پنهان کند. اما آنها هم اشتباه فکر می کنند. لباسهای خیلی گشاد فقط شما را از آنچه هستید چاق تر نشان می دهد. رمز لاغر به نظر آمدن این است که لباسهایی تن کنید که نه خیلی برایتان گشاد باشند و نه خیلی تنگ. لباس شما باید اندازه تن شما باشد.

لباسهای تک رنگ بپوشید

پوشیدن رنگ های متضاد برای شلوار و پیراهن—مثل سیاه و سفید—بدن شما را دو قسمت می کند و میان تنه شما را بسیار بزرگتر نشان می دهد. در عوض بهتر است رنگ لباس بالاتنه و پایین تنه خود را از رنگ های یکجور و یک فام انتخاب کنید تا لاغرتر به نظر برسید. و اگر می خواهید خیلی لاغرتر به نظر برسید سرتاپا مشکی بپوشید. اما برای اینکه دیگران فکر نکنند به مراسم ترحیم می روید، کفش یا وسایل دیگرتان را از رنگ های مختلف استفاده کنید.

از پوشیدن بلوز یقه اسکی خودداری کنید

اگر سنگین و قوی هیکل هستید، به هیچ وجه بلوز یقه اسکی تن نکنید، بلوزهای یقه هفت و تی شرت، بلوزهای آستین بلند و پلوور و ژاکت برای شما مناسب تر است. به خصوص وقتی گردنتان کوتاه است، بلوزهای یقه هفت گردنتان را بلندتر نشان خواهد داد.

نقش های روی لباستان را به دقت انتخاب کنید

از پوشیدن تی شرت ها و پیراهن هایی که نقش های بزرگ دارند خودداری کنید. این نوع طرح ها توجه طرف را به قسمت بالاتنه شما معطوف می کند، که اگر شکم بزرگی داشته باشید اصلاً خوشایند نیست. لباسهایی با طرح های ریز که دور از هم قرار گرفته باشند برای شما مناسب تر است.

کمربند ببندید

بستن کمربند باعث می شود که قسمت کمرتان لاغرتر و جم و جورتر به نظر برسد. اما دقت کنید که خیلی آن را سفت نبندید که شکمتان بیرون بیفتد.

مردان لاغر و قد بلند

از پوشیدن راه راه های عمودی خودداری کنید

مردان قد بلند با پوشیدن راه راه های عمودی خیلی بلندتر به نظر خواهند آمد، از اینرو بهتر است لباسهای راه راه افقی انتخاب کنید. به خصوص پیراهن هایی که یک راه کلفت عمودی روی قسمت سینه دارند برای شما بسیار مناسب است چون شانه هایتان را پهن تر نشان می دهد و خوش هیکل تر به نظر خواهید رسید.

از پوشیدن لباسهای تک رنگ خودداری کنید

اگر از بالا تا پایین یک رنگ بپوشید (به خصوص مشکی)، از آنچه هستید هم لاغرتر به نظر خواهید آمد. پس سعی کنید از رنگ های متضاد و مختلف در لباسهایتان استفاده کنید. باید خوشحال باشید چون دست شما در انتخاب رنگ لباس کاملاً باز است.

پیراهن های اندازه خود  تن کنید

پیر اهن های گشاد و آزاد دور شما موج می خورد و اصلاً مناسب شما نیست. از اینرو بهتر است پیراهن ها و بلوزهایی انتخاب کنید که اندازه تن شما باشد. اما دقت کنید لباسهای چسبان اصلاً برای شما خوب نیست چون لاغری شما را صد برابر نشان خواهد داد.

کفش های پنجه گرد نپوشید

اگر واقعاً قد بلند هستید، کفش های نوک گرد باعث می شود بی تناسب به نظر بیایید. برای اینکه توازن بیشتری به هیکلتان بدهید از کفش های نوک چهار گوش استفاده کنید. وقتی موقع انتخاب کفش رسمی باشد با مشکلی مواجه نخواهید بود، اما خرید کفش های اسپرت با نوک گوشه دار کمی دشوار است، بدین منظور حتی الامکان کفش هایی بخرید که نوکشان خیلی گرد نباشد.

از پوشیدن شلوار جین های تنگ خودداری کنید

شلوار جین های تنگ با اینکه در دهه ی هشتاد خیلی مُد بود، اما اصلاً برازنده شما نیست. شما بهتر است شلوار جین هایی راسته تر انتخاب کنید.

از رنگ های روشن تر استفاده کنید

رنگ های روشن شما را کمی چاق تر نشان می دهد. پس بهتر است رنگ هایی مثل سفید، کرم، آبی روشن، طوسی کمرنگ، و از این قبیل انتخاب کنید.

مردان کوتاه قد

کفش های نوک مربعی انتخاب کنید

کفش های نوک تیز وقتی خوب به نظر می رسد که قدتان بلندتر باشد و شلوارتان تا حدی روی کفشتان را بگیرد. اما اگر کوتاه قد هستید، پوشیدن این نوع کفش ها شما را مثل دلقک های سیرک می کند. بهترین نوع کفش برای شما کفش های نوک گوشه دار و مربعی است.

کفشتان را کمی پاشنه دار انتخاب کنید

گرچه پوشیدن کفش های با پاشنه های سنگین اصلاً زیبا نیست، اما خوب است که کفش های شما یک مقدار کمی پاشنه داشته باشد. از پوشیدن کفش های تخت باید اجتناب کنید. کفش های کمی پاشنه دار زیادی در بازار موجود است و این نوع کفش ها با هر نوع شلواری هم خوب می آید. اگر می خواهید باز هم بلندتر به نظر برسید، بهتر است از شلوارهای بلند استفاده کنید که قسمت عقب آن روی پاشنه کفشتان را بگیرد.

از وسایل جانبی استفاده کنید

لوازمی مثل یک گردنبند زیبا، کراوات، یا کلاه باعث می شود که توجه افراد روی صورتتان جلب شود و کمتر متوجه هیکلتان شوند. کلاه از همه ی این ملزومات بهتر است چون قدتان را هم چند سانتی متری بلندتر می کند.

از پوشیدن لباسهایی با نقش های بزرگ خودداری کنید

روی هیکل های کوتاه، نقش و نگارهای بزرگ خیلی به چشم می آید. برای شما بهتر است که لباسهایتان را با نقش های کوچک تر انتخاب کنید.

شلوارهای فاق کوتاه بپوشید

شلوارهای فاق بلند برای مردان کوتاه قد چندان مناسب نیست چون باعث می شود قسمت های باسنتان را بزرگتر نشان دهد. اما شلوار فاق کوتاه پاهایتان را بلندتر نشان می دهد و باسنتان را هم بزرگ و چاق نمی کند.

از کراوات های باریکتر استفاده کنید

کراوات های باریک و متوسط بدنتان را بهتر نشان می دهد. از بستن کراوات های بلند اجتناب کنید چون تناسب هیکلتان را به هم می ریزد. اگر کوتاه قد هستید بهتر است از کراوات های کوتاه تر و باریک تر استفاده کنید.

آنچه برازنده شماست، تن کنید!

همه ی هیکل ها زیباست، پس از اینکه قدتان خیلی کوتاه یا خیلی بلند است  نالان نباشید. شما می توانید با پوشیدن لباسهای مناسب و برازنده عیب و ایراد بدنتان را برطرف کنید. خیاطتان باید یکی از نزدیکترین دوستان شما باشد. مهم نیست قد و هیکلتان چقدر است، فقط یک خیاط ماهر می تواند برای هیکل های مختلف لباسهای متناسب بدوزد.

ممکن است دوست داشته باشید که روی مُد لباس بپوشید، اما یادتان باشد اگر در اتاق پرو دیدید که به هیکل شما برازنده نیست، اصلاً فراموشش کنید. نکاتی که در این مقاله گفته شد، موقع خرید لباس خیلی به دردتان خواهد خورد!

نحوه صحبت كردن، لباس پوشيدن، نوشتن، رفتار كردن و كار كردن شما تعيين ميكند كه آيا يك حرفه اي ميباشيد و يا يك آماتور. با آنكه اغلب افراد آماتور بودن را عادي مي پندارند اما شما هرگز طوري رفتار نكنيد كه آماتور بنظر آييد. هر كاري را كه انجام ميدهيد، مانند يك حرفه اي انجامش دهيد: مطابق با معيارهاي حرفه اي.

1- يك حرفه اي تمام جوانب شغل خود را آموزش مي بيند. يك آماتور از هر فرصتي استفاده ميكند تا از روند يادگيري طفره رود.

2- يك حرفه اي به دقت در مي يابد به چه چيزهايي نياز و احتياج است. يك آماتور نيازها و احتياجات ديگران را حدس ميزند.

3- ظاهر و طرز بيان يك حرفه اي همانند يك حرفه اي ميباشد. يك آماتور ظاهر و گفتار به هم ريخته اي دارد.

4- يك حرفه اي محيط كار خود را پاكيزه و منظم نگه ميدارد. يك آماتور يك محيط كار شلوغ، آشفته و كثيفي دارد.

5- يك حرفه اي متمركز و مدبر است. يك آماتور سردرگم و پريشان خاطر.

6- يك حرفه اي از اشتباهات خود درس ميگيرد. يك آماتور اشتباهات خود را ناديده گرفته و يا پنهان ميكند.

7- يك حرفه اي از وظايف و ماموريتهاي دشوار استقبال ميكند. يك آماتور تلاش ميكند از كارهاي دشوار خود را رهايي بخشد.

8- يك حرفه اي در اسرع وقت پروژه ها را به انجام ميرساند. يك آماتور در ميان انبوه كارهاي ناتمام احاطه گشته است.

9- يك حرفه اي همواره خوشبيني و خونسردي خود را حفظ ميكند. يك آماتور از كوره در ميرود و بدترين وضعيت را متصور ميشود.

10- يك حرفه اي پول و حسابهاي بانكي خود را به دقت مديريت ميكند. يك آماتور پول خود را بي حساب خرج ميكند.

11- يك حرفه اي سعي ميكند مشكلات و ناراحتي هاي ديگران را رفع كند. يك آماتور از مشكلات ديگران اجتناب ميورزد.

12- يك حرفه اي از لحن احساسي مثبت استفاده ميكند: اشتياق، خوشي، علاقه، رضايت. يك آماتور از لحن احساسي منفي استفاده ميكند: خشم، خصومت، ترس، نفرت، قرباني.

13- يك حرفه اي آنقدر پافشاري ميكند تا به مقصود خود برسد. يك آماتور در ابتداي كار شانه خالي ميكند.

14- يك حرفه اي بيش از انتظار بهره وري دارد. يك آماتور تا اندازه اي كه كارها پيش رود.

15- يك حرفه اي خدمات و فراورده هاي مرغوب وب ا كيفيت بالا ارائه ميدهد. يك آماتور خدمات و محصولات با كيفيت پايين.

16- يك حرفه اي آينده اي نويد بخش دارد. يك آماتور آينده اي مبهم و نامشخص.

نخستين گام براي حرفه شدن شما آنست كه: باور كنيد حرفه اي هستيد.

1- بهتر است آقاو خانم ميزبان در دو انتهاي ميز غذاخوري و يا در وسط ميز روبروي يكديگر بنشينند.
2- اگـر فرد مهمي ميهمان بود مي بايد وي سمت راسـت خانم ميزبان و همسرش سمت راست ميزبان آقا نشانده شود.
3- بطور كلي طرز قرار گرفتن ميهمانان بايد طوري ترتيب داده شود كه هيـچ دو مـــرد و هيچ دو زني كنار يكديگر قرار نگيرند.
4- زوج متاهل بايد روبروي يكديگر و زوج نامزد بايد در كنار يكديگر بنشينند.
5- بهتر است گروههاي سني در كنار يكديگر بنشينند به طوري كه بزرگترهاي فاميل در راس ميز و جوانترها سمت ديگر.
6- غذا بايد در جهت عقربه هاي ساعت و از چپ به راست سرو گردد. و همچنين غذا از سمت چپ افراد سرو شده و ظروف غذا از سمت راست ميهمانان جمع آوري ميگردد.
7- دستمال سفره هنگام آغاز صرف غذا ميبايد روي زانو قرار داده شود و تا انتهاي صرف غذا بايد همان جا باقي بماند. از دستمال سفره تنها براي تمـيز كردن مختصر دهان بايد استفاده كرد و نه صورت و يا پيشاني. اگر خــواستـيد صندلي خود را براي مدت كوتاهي ترك كنيد بايد دستمال سفره خود را روي صندلي قرار دهيد كه ديـگـران و پيـش خــدمت متوجه ان گردند. هنگام پايان يافتن صرف غذا ميبايد دستمال سفره را بطور مرتبي روي ميز و سمت راست بشقاب قرار داد (آن را تا و يا مچاله نكنيد)
8- پيش از آن كـه مـيـزبـان شـروع بـه صـرف غـذا نكرده و يا اجازه صرف غذا را نداده نبايد شروع به صرف غذا كرد.
9- در حين غذا بهيجوجه نبايد ميز غذا را ترك كنيد مگر در موارد اضـطراري مانند رفتن به دستشويي و يا داشتن حالت تهوع. در ايــن هنگام عذر خواهي كنيد و ميز را ترك كنيد.
10- اگر چيزي روي ميز خواستيد كه دستتان به آن نميرسيد خـودتان سعي نكنيد آن را برداريد بلكه از فردي كه به آن نزديك است بخواهيد كه آن را به شما بدهد.
11- هنگاميـكه غذا خوردنتان پايان يافت هيچگاه بشقابتان را به سمت جلو هل ندهيد اين عمل خلاف آداب معاشرت ميباشد.
12- براي بريدن و خردكردن غذا چنگال را با دست چپ و كارد را با دسـت راست گرفته و سپس با چنگال آن چيزي را كه مي خواهيد ببريد محكم نگاه داشته و با چاقو آنرا ببريد. سپس چنگال را به دست راست منتقل و ميل كنيد.
13- در روي صندلي راست و مستقيم بنشينيد هيچگاه بجلو و يا عقب خم نشويد.
14- حين صرف غذا مشغول محاوره هاي دلنشين و مطـبـوع گـرديد و از موضوعات بحث انگيز پرهيز كنيد.
15- اگر تكه هايي از غذا ميان دندانهايتان گير كرد با عذر خواهي ميز را تـرك كـرده و بــه دستشويي برويد سپس آن را خارج كنيد.
16- آرام و با حوصله غذا بخوريد. غذا خوردن شتابزده بي حرمتي به ميزبان ميباشد.
17- لقمه هاي كوچك برداشته و با دهان بسته غذاي خود را بجويد. هيچ گــاه بـا دهان باز غذا را نجويد و يا با دهان پر صحبت نكنيد.
18- هيچگاه پيش از چشيدن غذا به آن ادويه اضافه نكـنـيـد ايـن عـمل بي احترامي به ميزبان و آشپز ميباشد.
19- هيچگاه سر ميز غذا سيگار نكشيد.
20- هنگامي كه از غذا خوردن فارغ شديد دستتان را روي زانو و يا ميز (مـچ دست روي لبه ميز) قرار دهيد. هيچگاه هنگام صرف غذا آرنج خود را روي ميز قرار ندهيد.

با اینکه ممکن است جزء کوچکی از ستِ لباس به نظر آید، اما تناسب و زیبایی کمربند، نقش بسیار مهمی در لباس پوشیدن مردها ایفا می کند.

پیچیدگی طریقه ی استفاده از کمربند باعث می شود که اکثر آقايون به طرز نادرستی آن را به شلوار ببندند. پس اگر می خواهید با انتخاب و استفاده صحیح از کمربند، جلوه و شکوه بیشتری به لباسهایتان دهید و خوش تیپ تر به نظر آیید، با ما در این مقاله همراهی کنید.

انواع کمربند

به طور کلی دو نوع کمربند داریم: نوع معمولی و نوع رسمی. با یک حساب سرانگشتی می توانید این دو نوع کمربند را از هم تشخیص دهید.

اگر کمربند به پهنای انگشت شستتان بود، معلوم می شود که کمربند مخصوص لباسهای رسمی است. هر کمربندی که از این اندازه پهنتر باشد نوع معمولی است و به درد لباسهای رسمی و فرمال نمی خورد. اگر نتوانستید با کمک این راهنمایی کمربندها را به خوبی از هم تشخیص دهید، باید بدانید که از ظاهر کمربند نیز میتوانید پی به نوع آن ببرید. کمربندهای اسپرت معمولاً رنگ هایی براق دارند، درصورتیکه کمربندهای رسمی رنگ و بافت هایی صاف و مات دارند. خوب است که حداقل یکی از هر نوع را در کمد لباسهایتان داشته باشید.

سه رنگ اصلی

انتخاب رنگ کمربند کاری بسیار ساده است، چون فقط سه رنگ اصلی برای آن وجود دارد: مشکی، قهوه ای و قهوه ای سوخته. خوب است که از هر سه رنگ هم کمربند اسپرت داشته باشید و هم کمربند رسمی، اما اگر در وسعتان نبود، خوب است که کمربند اسپرتتان را به رنگ قهوه ای یا قهوه ای سوخته و کمربند لباسهای رسمی خود را به رنگ مشکی انخاب کنید.

کمربند رنگ های روشن برای نوجوانان و جوانان بسیار مناسب است اما برای افراد مسن تر زیاد جالب به نظر نمی رسد.

انواع چرم کمربند

نوبت به جنس کمربند که می رسد، انتخاب آن کمی مشکل می شود.

چرم گوساله:  تقریباً اکثر کمربندهایی که در فروشگاه ها و بوتیک های لباس مردانه دیده می شود، انواع مختلفی از چرم گوساله است. فکر نکنید زیاد بودن آن نشاندهنده ی عدم مرغوبیت آنهاست. برعکس چرم گوساله برای کمربند، هم برای کمربندهای صاف و براق رسمی و هم کمربندهای پهن و کلفت اسپرت بسیار عالی و مناسب است.

چرم شترمرغ:  می توان گفت که زیباترین و خوشرنگ ترین چرم کمربند، چرم شترمرغ است. از آنجا که ساخت این نوع کمربند بسیار دشوار است، حداقل چند صد هزار تومان قیمت دارد و هرکسی استطاعت خرید آن را ندارد. بستن چنین کمربندی نشانه ی خوشتیپی و کلاس است.

چرم سوسمار:  می توان گفت این نوع کمربند گرانترین نوع است. قیمت کمربند ساخته شده از چرم سوسمار و همنوعان آن یعنی چرم تمساح و کروکودیل، حداقل تا 800 هزار تومان هم می رسد. ظاهر این چرم بسیار زیبا و فریبنده است.

خرید کمربند

هر کمربند برچسبی دارد که روی آن سایز کمربند نوشته شده. اندازه دور کمرتان را بگیرید، و کمربندی با یک شماره بزرگتر از آن بخرید. مثلا اگر اندازه دور کمرتان، 33 یا 34 است، اندازه کمربندتان 36-40 خواهد بود.

کمربند همیشه باید بعنوان لوازم فرعی کمر لباستان باشد، نه مهمترین جزء لباستان. پس با اینکه دوست دارید چشم دیگران را با برق کمربند چرم کروکودیل خود خیره کنید، دنبال کمربندهایی نروید که قیمتش از کفش یا حتی خدای نکرده از کت و شلوارتان نیز گرانتر باشد.

پس در نتیجه اگر قیمت کت و شلوارتان حدود 300 هزار توماناست، قیمت کمربندتان باید چیزی بین 20 تا 30 هزار تومان باشد نه بیشتر. مارک هایی مثل گوچی یا دیزل معمولاً کمربندهای خوبی با قیمت های مناسب تولید میکنند.

سِت کردن کمربند با لباس

خوب، پس کمربند کل هفته روی قفسه ی کمربندها در کمدتان بوده و همه ی هفته منتظر بودید که امروز برسد تا آن را بسته و به دوستانتان فخر بفروشید؟ اما صبر کنید! کمربندتان سیاه است، درحالیکه می خواهید کفش های قهوه ای بپوشید. واقعاً فکر نمی کنید که سِتِ مضحكي از کار درمیاید؟

ساده ترین قانون برای سِت کردن کمربند با لباس این است که رنگ کمربند باید همواره با رنگ کفش ها یکی باشد. خیلی ساده است: کفش سیاه براق، یک کمربند سیاه براق می خواهد، همین!

کمربندهای عادی و اسپرت، دست شما را در این زمینه بازتر می گذارد. کمربندتان چه سیاه باشد، چه قهوه ای و چه سوخته، به خوبی با جین و کفش کتانی جور درمیاید، مگر اینکه بخواهید چکمه پایتان کنید چون در این حالت انتخاب کمربند کمی مشکل می شود.

تقریباً همه ی چکمه ها، بدون توجه به قیمت آن، جزء کفش های اسپرت و عادی به حساب می آیند. اما از آنجا که از چرم ساخته شده اند، باید از قانون لباسهای رسمی برای انتخاب کمربند استفاده کنید، و رنگ کمربند باید حتماً با رنگ چکمه ها جور باشد.

حواستان به اندازه ی سگک یا قلاب کمربند هم باشد. هرچه سگک بزرگتر باشد، کمربند اسپرت تر است. قلاب های کوچک و صاف مخصوص لباسهای رسمی هستند.

طریقه ی نگاهداری کمربند

اگر 80 هزار تومان خرج خرید یک کمربند گوچی کرده باشید، حتماً کمی دیگر هم خرج می کنید تا کمربندتان سالم نگاه داشته شود. کمربندها باید همیشه به صورت عمودی و دور از نور آفتاب آویزان شوند تا چرم آنها خشک و خراب نشود. اکثر مردها عادت دارند که کمربندهای خود را روی شلوار نگاه داشته و جداگانه آویزان نمی کنند. اما خوب است بدانید که نگاهداری کمربند به مدت طولانی در این شرایط، چرم آنرا خم کرده و ظاهر آن را از بین می برد. خوب است که محلی جداگانه برای آویزان کردن کمربندها در کمد لباستان داشته باشید و اگر نه می توانید آنها را در همان قسمت کراواتها آویزان کنید.

نبایدها

مغزتان از شنیدن این همه حرف در مورد سگگ کمربند، انواع مختلف کمربند و انواع چرم آن در حال منفجر شدن است؟ اشکالی ندارد، در اینجا چند نمونه از نبایدهای مربوط به استفاده ی کمربند را آورده ایم و بعد دیگر بحث را خاتمه می دهیم. پس کمی دیگر هم تحمل کنید!

    * سگک های بزرگ پر زرق و برق را برای همان کابوی ها نگاه دارید.
    * کمربندهای زنجیری فلزی مدل S&M را به همان سال 1998 واگذار کنید.
    * هیچوقت کمربند مخصوص لباسهای رسمی را با شلوار جین نپوشید و هیچوقت هم کمربندهای اسپرت را با کت و شلوار نبندید.
    * هیچوقت نگذارید دیگران شما را درحالی ببینند که پیرهنتان را در شلواری گذاشته اید که رویش کمربند نبسته اید.
    * هیوقت خودتان روی کمربند سوراخ نزنید. اگر دور کمرتان بزرگتر شده است، یا بروید باشگاه و اضافه وزنتان را کم کنید و یا یک کمربند دیگر بخرید که به سایزتان بخورد.

مراقب کمربند بستنتان باشید

یادتان باشد: خرید کمربند آسان است—اما استفاده ی درست و مناسب از آن دشوار. به این دلیل باید کاملاً مراقب باشید تا استفاده ی نامناسب و نادرست از کمربند، تیپتان را به کلی خراب نکند .

میهمانان انواع مختلف دارند: یکدسته که بیش از حد در خانه میزبان می مانند، و دسته ی دیگر که خیلی کم می مانند.  دسته ای بسیار پرتوقع و دسته ای دیگر بسیار خجالتی هستند. دوست دارید بدانید که چطور می توانید بدون از کف دادن صبر و طاقت، به توازن لازم در این مورد برسید؟

بعضی چیزها که برای حفظ حضور ذهن و کاردانی ما در میزبانی لازم است، به پاقدم مهمانانمان بستگی دارد.  اصل مهم این است: کاری نکنید که میزبانتان از دست شما ناراحت شود. روشن است، نه؟ اما واقعیت خلاف این را نشان می دهد. در این مقاله قصد داریم  8 عادت خلاف ادب و نزاکت در میهمانی را به شما معرفی کنیم که باید بسیار مراقب باشید که از شما سر نزند.

1. هیچگاه میزبان و سایر میهمانان او را نادیده نگیرید.

گاهي پیش می آید که میزبان از دو دوست در یک زمان دعوت به عمل می آورد که معمولاً این دو نفر که بسیار با هم صمیمی هستند، حرف های زیادی برای گفتن به یکدیگر دارند. از اینرو، در میهمانی خودشان به کناری نشسته و مشغول صحبت کردن و گپ زدن می شوند و سایر میهمانان و میزبان را فراموش می کنند. در چنین موقعیت هایی میزبان احساس خواهد کرد که فقط نقش گارسن این دو نفر را دارد.

2. از زمزمه کردن و در گوشی حرف زدن خودداری کنید.

این عمل زشت که معمولاً توسط بچه ها انجام می شود، واقعاً خارج از ادب است. متاسفانه برخي زن و شوهرها عادت دارند که در جمع و میهمانی صحبت هایی را هر چند کم به صورت زمزمه وار بین خودشان رد و بدل کنند. گرچه این حرفها ممکن است واقعاً درمورد مزه ی بد سوپ یا اضافه وزن میزبانشان نباشد، اما باز هم کاری نادرست و بی ادبانه است.

3. نظرات پرخاشگرانه و توهین کننده درمورد بچه ی میزبانتان را برای خودتان نگاه دارید (حتی اگر حقشان باشد).

بعنوان پدر یا مادر، ممکن است گاهي کارهای فرزندانمان را غیر قابل تحمل بدانیم و از دست آنها عصبانی شویم  و بخواهیم رفتاری که با فرزندان خودمان داریم، با فرزندان صاحبخانه و میزبان نیز انجام دهیم. اما بهتر است بدانید که معمولاً مردم با کسانی بیشتر رفت و آمد می کنند و صمیمی می شوند که با همه ی اعضاء خانواده ی آنها مودب هستند و خوشرفتاری می کنند.

4. هیچوقت از دستپخت میزبان ایراد نگیرید.

در واقع چاپلوسی کردن و تملق در مورد دستپخت صاحبخانه همیشه تاثیر مثبت دارد و کارساز است.  

5. هیچوقت طوری وانمود نکنید که بی صبرانه قصد رفتن دارید، حتی اگر کودکانتان نیز بهانه گیری کنند.

بعضی افراد همیشه در عجله هستند. به میهمانی تولد یکی از آشنایان که می روند، تند و تند غذایشان را می خورند، چایی را پشت آن می نوشند و بی صبرانه عزم رفتن می کنند. این واقعاً نشان بی نزاکتی است و مطمئناً به صاحبخانه بر می خورد. اگر شما میزبانید، همیشه باید برنامه ای داشته باشید که این افراد عجله ای و کم طاقت را نیز سر ذوق بیاور. غذا را زود سرو کنید و برای میهمانانتان سرگرمی های ویژه مهیا کنید تا حوصله شان سر نرود.

6. سؤالهای خصوصی بی مورد نپرسید (مثلاً جزئیات مربوط به درآمد صاحبخانه).

پرسیدن سؤالات بی مورد گاهي ممکن است باعث رنجش میزبان شود و گاهي ممکن است او دوست نداشته باشد اطلاعات زیادی در مورد خود و خانواده اش در اختیار همه قرار دهد. پس از این به بعد وقتی مهمان خانواده ای بودید که هفت، هشت تا بچه داشت، دیگر سوال نکنید که “باز هم بچه می خواهید؟”

7. قدردانی از دعوت و زحمت میزبانانتان فراموشتان نشود.

درست است که میزبان معمولاً تعارفات زیادی می کند، ولی بدانید که برای دعوت شما متحمل وقت  و هزینه زیادی شده است. هرچند با رضای قلبی آنها بوده باشد، اما شما نیز باید به عنوان میهمان وظیفه ی خود را تشکر از زحمات میزبان است، به خوبی انجام دهید.

8. تشکر نکردن نشانه ی بی ادبی است.

تشکر به صورتهای مختلفی انجام می گیرد: نوشتاری، گفتاری، و یا حتی اهداء یک هدیه کوچک وقتی به خانه ی کسی می روید. تشکر کردن از میزبان به خاطر دعوتش جزء مهم میهمانی رفتن و نشانگر شخصیت شماست. این کار شما باعث می شود که میزبان روحیه ی بهتری هم برای پذیرایی از شما پیدا کند.

بدانید که هیچ چیز با تصادف و شانس صورت نمی گیرد. انجام هر کاری نیازمند تمرین و دقت فراوان است. برای اینکه بدانید در موقعیت های مختلف باید چگونه رفتار کنید، میتوانید هم از دیگران کمک بگیرید و هم رفتار بزرگان را مطالعه کنید. اگر بتوانید این تفکرات را به اعضاء خانواده تان نیز منتقل کنید، مطمئن باشید که همه ی دوستان و آشنایان از دعوت کردن شما به خانه شان به عنوان مهمان لذت خواهند برد .

حرفه و فن. در اینجا می خواهیم نکات مفیدی که در آن دوران آموزش دیده اید را برایتان یادآوری کنم، همان نکاتی که به شما می گفت چطور از لباسهای گرانقیمتتان به خوبی محافظت کنید تا آسیب نبینند.

 راه و روش نگهداری:

 لباسها را استراحت دهید

لباسهایتان هم مثل خودتان نیاز به استراحت دارند. بنابراین سعی کنید که هر روز پس از استفاده آنها را در کمد لباسها به دقت آویزان کنید. به طور مثال، کت و شلوار باید حداقل یک روز قبل از استفاده ی مجدد در کمد استراحت کند.  

لباسها را آویزان کنید

حتی با وجود اینکه خسته هستید و می خواهید استراحت کنید، به یاد داشته باشید که حتماً لباسهایتان را پس از استفاده آویزان کنید و آنها را در گوشه و کنار نیندازید چون اینکار باعث می شود که چین و چروک های بدی روی لباس افتاده و لباس از قیافه بیفتد. پس آنها را به دقت آویزان کرده و بگذارید که شکل خود را دوباره به دست بیاورند.

 لباسها را هوا دهید

هر از چندگاهی  لباسهایتان را کمی هوا دهید. این کار باعث می شود که عطر جذب لباس نشود و چین و چروک هم به لباس نیفتد.    

لباسها را ماهوت پاک کن بزنید

گرد و خاک به مرور زمان باعث از بین رفتن و خراب شدن لباس می شود، به همین دلیل سعی کنید که به طور مداوم گرد و غبار را توسط ماهوت پاک کن از روی لباس پاک کنید. برای گرفتن نتیجه ی بهتر می توانید از ماهوت پاک کن هایی با موهایی کوتاه تر استفاده کنید.

 نکاتی دیگر:

نحوه ی شستشوی لباس

قبل از انداختن لباسها در ماشین لباسشویی، حتماً آنها را پشت و رو کنید تا اگر احیاناً عرق کرده باشید، از روی لباس خشک شود. اگر لباس کثیف هایتان را در سبد نگهداری کنید، ممکن است کپک بزند و عطرهای مختلف لباسها به یکدیگر نفوذ کند.

یکبار دیگر توصیه می کنم که اگر لباسهایتان را ماشین لباسشویی می شویید، سعی کنید که از مواد شوینده ی مایع استفاده کنید تا رسوب لباسهایتان را خراب نکند. لباسهای روشن را از لباسهای تیره جداکنید و سعی کنید لباسهای سفید را مجزا بشویید.

اگر یک لباس زیپ دار را می خواهید بشویید، حتماً توجه داشته باشید که قبل از انداختن آن در ماشین زیپ لباس را کاملاً ببندید چون می تواند به لباسهای دیگر صدمه بزند.

اگر نمی خواهید رنگ لباسهایتان خراب شود، پس حتماً قبل ار شستشو آنها را پشت و رو کنید. و لباسهای ظریف تر را هم برای جلوگیری از خراب شدن باید در دست بشویید.

 نحوه ی اتو زدن لباس

همیشه می توانید حتی بدون شستشوی لباسی آن را به خشک شویی برده و بخواهید برایتان اتو بزند. ار طرف دیگر، اگر لباسهایتان را خودتان اتو می زنید، به شما توصیه می کنم که همیشه پارچه ای نم دار روی لباس انداخته و بعد اتو بزنید. با این کار رنگ لباس حفظ شده و تا حد امکان صدمه ای نمی بیند. در اتو زدن شلوار هم دقت کنید که حتماً از روی خط اتوی خودش اتو بزنید.

 لباسهایتان را خشک شویی کنید

دقت کنید که لباسهایتان را حتماً پیش یک خشک شویی معتبر ببرید، چون خشک شویی های غیر استاندارد از مواد شوینده ی با کیفیت پایین استفاده می کنند. همچنین ممکن است لباسهایتان را بیش از اندازه مرطوب نگاه دارند و این باعث خراب شدن پارچه می شود. توجه کنید که خشک شویی مورد استفاده ی شما حتماً از شوینده های سازگار با محیط زیست استفاده کند.

 احتیاط کنید

سعی کنید توجه اضافی به لباسهایتان کنید. سعی کنید لکه ای روی لباسهایتان نیفتد یا از تماس با اجسام تیز پاره نشود.

 چیزی به لباستان سنجاق نکنید

دقت کنید که چیزی به لباسهایتان سنجاق نکنید چون بافت پارچه ی لباستان را از بین می برد و حتی ممکن است در لباسهای ظریفتر سوراخ ایجاد کند.

 لکه گیری

قبل از لکه گیری لباس، حتماً از متخصصین در مورد نحوه ی کار سوال کنید. چون لکه گیری لباسهای مختلف در رنگ ها و جنس های مختلف متفاوت است.

 نگهداری شلوار

اگر کار شما طوری است که مجبورید برای ساعت ها بنشینید، توجه کنید که خط اتوی شلوارتان به دقت زده شود تا با نشستن زیاد شلوار از قیافه نیفتد.

 از لباسهایتان به خوبی مراقبت کنید، و خوش تیپ باشید.

منزل شما یکیاز حساس ترین و در عین حال از جمله مهم ترین مکان ها برای فرمانروایی و ایجاد آرامش و آسایش شخصی محسوب می شود؛ اما متاسفانه زمانیکه همسایه های پر سر و صدا، بی اعتنا و نفرت انگیز، آرامش این مکان مقدس را از بین می برند، آنوقت زندگی حتی برای خونسردترین افراد نیز غیر قابل تحمل می شود.

چند وقت پیش یک زوج معتاد در طبقه بالای خانه من سکونت داشتند، کار آنها این شده بود که هر شب جمع خود را با یک عده آدم های بیکار و شرور دیگر کامل میکردند و تا نیمه های شب به سر و صدا کردن و پایکوبی، آن هم درست بالای سر من، ادامه می دادند. هر چقدر رفتارشان بدتر می شود، وسواس فکری من نیز نسبت به آنها افزایش پیدا می کرد. شب ها زمان خواب مرتباً شاهد کابوس هایی در مورد آنها بودم. خواب می دیدم که وارد خانه شان شده ام و تمام اسکناس هایشان را دزدیده ام یا کارت های اعتباریشان را بدون اجازه برداشتم و اعتبار آنها را به صفر رسانده ام ؛ حتی گاهی تا مرز کشتن آنها نیز پیش می رفتم؛ زندگی من به عنوان یک همسایه خوب کاملا تحت الشعاع قرار گرفته بود و آنها نیز تا آنجاییکه که می توانستند از اخلاق خوب من سوء استفاده می کردند.

این افراد تقدس خلوتگاه مرا از بین برده بودند، دیری نگذشت که متوجه شدم با ساکت نشستن و دست روی دست گذاشتن چیزی عوض نمی شود و آرامش از دست رفته ام به من باز نمی گردد. من از خشونت خود در جهت صحیح بهره گرفتم و به هر مقام رسمی که برای حرف هایم ارزش قائل بود شکایت کردم. مقاله زیر را بخوانید تا متوجه شوید که چگونه می توان با همسایه های شرور مقابله کرد.

ارزیابی موقعیت

پیش از اینکه بیش از حد از کوره در بروید، موقعیت فعلی خود را سبک سنگین کنید.

همسایه های شما

ببینید که آنها هر چند وقت یکبار، در چه زمانی، و به چه شکلی غیر قابل کنترل میشوند. لیستی از فعالیت های مخرب و آزار دهنده آنها با ذکر تمام جزییات تهیه کنید. برای مثال: صدای بلند موسیقی، از ساعت 2 شب به بعد؛ مهمانی های دو نفره، از صبح تا شب؛ جر و بحث و دعوا و فریاد کشیدن، نیمه شب ها؛ تخلیه آشغال در مکان های غیر مجاز و جذب سوسک ها، هر سه شنبه؛ راه دادن افراد نامتعارف و مشکوک به خانه، همه ساعات شبانه روز؛ و…. حال باید مطمئن شوید که آیا این امور بر خلاف عرف ساختمان و دیگر قوانین محلی هستند یا خیر. اگر مشکلاتی که برایتان ایجاد شده بود، بر خلاف قوانین باشند، به عنوان برگ برنده ای برای شما محسوب میشوند، اما اگر چنین نبود برای اینکه مدرک محکمی برای شکایت داشته باشید نیازمند مستندات بیشتری هستید.

نگاهی به خودتان بیندازید

از خودتان بپرسید که آیا منطقی با موضوع برخورد می کنید. به عنوان مثال اگر شما شیفت شب کار می کنید و مجبور هستید تا روزها استراحت کنید، نمی توانید انتظار داشته باشید که همسایه ها به خاطر شما از مهمانی در هوای آزاد بعد از ظهر خود صرفنظر کنند. علاوه بر این از خودتان سوال کنید که تا چه اندازه حق همسایگی را به جای می آورید. آیا تا کنون به هر دلیلی اتفاق افتاده که یکی از قوانین ساختمان را نقض کنید؟ آیا هر چند وقت یکبار در کنترل صدای موسیقی کوتاهی نمی کنید؟ چون تا کنون کسی از شما شکایتی نداشته، دلیل نمی شود که هیچ گونه خطایی هم مرتکب نشده باشید. وقتی تصمیم به شکایت کردن می گیرید، باید مطمئن شوید که خودتان هیچ نقطه ضعفی ندارید. یکی از نکات اولیه در قوانین جنگاوری این است که: هیچ گاه با دست خود مهمات را به دشمن تقدیم نکنید.

به سمت مشکل هدفگیری کنید

جایگاه فعلی شما کاملا مشخص شده است: آنها مقصر هستند و نه شما و دیگر نمیتوانید حتی برای یک لحظه کارهای آنها را تحمل کنید. حالا بهتر است که دیگر نقاب دیپلماسی را از صورت بردارید و رفتار همسایه ای و مهربان را کنار گذاشته و با قاطعیت تمام با مسئله برخورد کنید.

قدم اول

دفعه آینده که مزاحمتی برایتان ایجاد کردند به درب منزلشان بروید. ضروری است که در این زمان موضوع را به طور کامل برایشان شرح دهید، چراکه شما یک بار بیشتر این کار را انجام نخواهید داد. اگر مراقب تن صدای خودتان باشید و در تمام لحظات خونسردیتان را حفظ کنید، و با توجه به درک متقابل همسایه، نتیجه مطلوبی بدست خواهید آورد. مثل انسان های مثبت و خوش طینت با آنها برخورد کنید، اما نه بیش از التماس کنید نه مثل دیوانه های تازه آزاد شده عصبانی و خشمگین برخورد کنید. به خاطر داشته باشید که بسیاری از افراد به این دلیل تبدیل به همسایه های بدی می شوند که از بد بودن خود آگاهی ندارند و کسی تا کنون به آنها در این زمینه تذکری نداده است. بنابراین لحن صحبت های شما موفقیت یا شکست عملیات را معین می کند.

قدم دوم

برخورد دیپلماتیک شما راه به جایی نمی برد و آزار و اذیت ها همچنان ادامه پیدا میکند. همسایه ها خبر ندارند که ظرفیت هر کس اندازه ای دارد و روزی فرا می رسد که کاسه صبر شما هم لبریز خواهد شد. در این قسمت باید یک نامه رسمی به صاحب ملک بنویسید و مشکل خود را با او در میان بگذارید. اولین درخواست شما از اهمیت ویژه ای برخوردار است: باید از او درخواست کنید که شخصا با همسایه مزاحم صحبت کند. او همچنین باید شما را نیز در جریان قرار دهد که قصد این کار را در چه زمانی انجام دهد و می خواهد چه چیزهایی را به آنها گوشزد کند. پس از اینکه او این کار را انجام داد، مجددا با او تماس بگیرید تا از جزییات کار نیز آگاهی لازم را بدست آورید.

یک نامه رسمی شاید کاری افراطی باشد؛ می توانید خودتان شخصا هم با صاحب خانه تماس بگیرید، اما اگر روزی کار شما به دادگاه و مراجع قضایی کشیده شود، اگر مدرک مستندی دال بر تلاش های قبلی خود داشته باشید، خیلی بهتر است تا اینکه چیزی برای ارائه در دست نداشته باشید.

خودتان را نشان دهید

با اظهار تعجب، اگر باز هم با وجود تمام تلاش هایتان آزار و اذیت آنها هنوز هم ادامه داشت، دیگر زمان آن فرا می رسد که برخورد دیگری داشته باشید. به هر حال خودشان با زبان بی زبانی چنین برخوردی را از سوی شما طلب کرده اند. از نظر شما که اشکالی ندارد!

دامنه اختیارات خود را افزایش دهید

قوانین اجاره را یک بار دیگر مرور کنید و به مراجع مسکن یابی مراجعه کنید و تا آنجاییکه می توانید نسبت به حق و حقوق خود کسب اطلاع نمایید. ببینید آیا قانونی وجود دارد که با اتکا به آن بتوانید پرداخت اجاره را برای زمان کوتاهی قطع کنید؟ گاهی اوقات تنها چیزی که غیر از پول حرف اول را می زند، پرداخت نکردن آن است. از آنجایی که شما مبلغ اجاره را با توجه به امکانات رفاهی که در اختیارتان قرار می دهند، پرداخت میکنید، این حق را دارید که در سایه قانون برای رسیدن به حقوق خود از آن استفاده کنید. اگر همسایه ها در حال سلب کردن شما از حقوق مسلمتان هستند، پس شما باید به نحوی با آنها مقابله کنید.

جمع کردن متحد

با همسایه های دیگر هم مشورت کنید و ببینید که آیا می توانید در ساختمان هم پیمانانی علیه آنها و به نفع خود پیدا کنید. شما شانس زیادی دارید چرا که اگر همسایه های مزاحم موجبات آزار و اذیت شما را فراهم آورده باشند به طور حتم سایر همسایه ها نیز از دست آنها شاکی هستند.

یک نامه صریح و قاطع بنویسید

یک فرد حرفه ای را استخدام کنید تا دومین نامه شما به مالک را تنظیم نماید. مزاحمت ها و قاون شکنی های همسایه مزاحم را مو به مو مشخص کنید و سپس به قوانین مطرح شده در آن زمینه استناد کنید. در پایان نیز به نامه اول خود ارجاع کنید و ذکر کنید که هیچ یک از تلاش های گذشته تان به نتیجه نرسیده است. می توانید یک نسخه از نامه قبلی را نیز به آن ضمیمه کنید. در پایان نیز امضای تمام موافقین خود را بگیرید و آنرا برای صاحب خانه بفرستید.

به جوش و خروش آمدن

هنوز هچ تغییری روی نداده؟! وقت آن رسیده که در مقابل بی عدالتی های جامعه قد علم کنید.

از این بعد هر گاه همسایه شما موقعیت ها ناخوشایندی خلق کرد – بدون توجه به اینکه چه زمانی است – شما و سایرین باید دو کار انجام دهید:

1- ضربه های محکمی به کف زمین، دیوار و یا سقف وارد می کنید تا او را متوجه شود که دوباره آزار و اذیت هایش را شروع کرده.

2- سریعا با موجر تماس بگیرید. اگر نیاز شد حتی می توانید از پلیس درخواست مداخله در این امر را داشته باشید. جریان را با پلیس در میان بگذارید و به تلاش های قبلی خود نیز اشاره کنید و از آنها تقاضا کنید تا کمکتان کنند. به هر حال آنها در جایگاهی قرار دارند که می توانند شما را راهنمایی کرده و در صورت لزوم دست به اقدام مقتضی بزنند.

مخل آسایش

در دفاع از حقوق خود به عنوان کسی که مالیات پرداخت می کند، اجاره خانه میدهد، و یک همسایه قانونمند است، می توانید از همسایه مزاحم خود شکایت کنید، اما نمیتوانید کاری کنید که نهایتا نه تنها خللی به او وارد نشود، بلکه منجر به بازداشت خودتان نیز گردد. بنابراین اگر با پشت سر گذاشتن تمام این مراحل بازهم آزار و اذیت ها و مزاحمت ها ادامه پیدا کرد، چاره ای برای شما باقی نمی ماند جز اینکه خانه خود را عوض کنید و به جای دیگری نقل مکان کنید. هر چند شما با میل و خواست خود در یک چنین جوی قرار نگرفته اید، اما با اختیار خود که می توانید از تحمل این وضعیت نجات پیدا کنید.

زنان هزينه‌پيروي از مد و پوشيدن كفش هاي پاشنه بلند را با استخوان هاي شكسته و قوزك هاي رگ به رگ شده مي پردازند.پوشيدن كفش هاي پاشنه بلند براي زنان مضر است .
به گزارش پايگاه اينترنتي شبكه خبري بي بي سي بنابراعلا‌م پزشكان‌, پيروي زنان از مد به ويژه پوشيدن كفش هاي پاشنه بلند با زيان هاي بي شماري همراه است.
دكتر روپرت ايوانس پزشك اورژانس و سوانح در اين‌باره مي‌گويد زنان هزينه‌پيروي از مد و پوشيدن كفش هاي پاشنه بلند را با استخوان هاي شكسته و قوزك هاي رگ به رگ شده مي پردازند.
اين پزشك افزود:اين زيان ها مي توانند مشكلا‌ت بلند مدتي را ايجاد كنند.
وي به زنان توصيه كرد كفش هايي بپوشند كه بلندي پاشنه هاي آن كمتر از چهار سانتيمتر باشد .