سوسک توتون و بید توتون

1ـ سمپاشی سطوح انبار خالی: در این حالت می‏توان از سموم «رلدان» و «اکتلیک» به میزان 2 گرم ماده مؤثر بر مترمربع و با استفاده از سمپاش‏های موتوری اقدام کرد.

 2ـ سمپاشی فضای داخل انبار: به این منظور, زمانی باید سمپاشی انجام گیرد که حشرات آفت در حال پرواز باشند تا با سم تماس پیدا کنند. بهترین زمان سمپاشی حدود 1 تا 2 ساعت قبل از غروب آفتاب تا حدود نیمه شب است.

«آمبوش» به میزان 4 و 1 میلی‏گرم بر مترمکعب به ترتیب برای سوسک توتون و بید توتون مناسب است؛ در صورتی که در انبار فراورده‎های نهایی توتون موجود باشد, باید حتما روی آنها را با پلاستیک بپوشانيد و سپس سمپاشی كنيد؛ در این حالت, استفاده از دستگاه‎های مه‏پاش و یا فرمولاسیون ULV سموم توصیه می‌شود.

3ـ آلودگی‎زدایی توتون آلوده به سوسک و بید توتون: در این حالت استفاده از سموم تدخینی توصیه می‌شود. رایج‏ترین سموم برای گازدهی (فومیگاسیون) عبارت‎اند از: مگتوکسین، دگش پلیت، دگش استریپ و فستوکسین.

برای فومیگاسیون باید توتون‎های آلوده را در پوشش پلاستیکی عایق براي جلوگيري ازعبور گاز قرار داد و قرص یا پلیت در زیر پلاستیک قرار داد و اطراف پلاستیک  را مسدود كرد. میزان مصرف اينسموم به صورت یک قرص به ازاي یک مترمکعب و یا یک پلیت برای 30 مترمکعب است. مدت زمان گازدهی با توجه به دمای هوا از حداقل 3 روز در گرمترین دما تا حداکثر 14 روز در دمای حدود 10 درجه سانتی‏گراد است.

برای تعیین بهترین زمان اجرای عملیات فومیگاسیون می‏توان از تله‏های فرمونی براي پیش آگاهی استفاده کرد.

در حین اجرای عملیات فومیگاسیون رعایت کلیه موارد ایمنی برای مجریان ضروری است

گیلاس و آلبالو به آب و هوای گرم در فصل رشد و بدون بارندگی در اواخر زمان برداشت و سرمای مناسب در دوره استراحت نیاز دارد. میزان سرما باید به گونه ای باشد که حداقل بین 900 تا 1800 ساعت سرمای مؤثر (5 تا 7 درجه سانتیگراد) را تأمین کند.

با توجه به اینکه حداکثر رشد و ذخیره مواد غذایی در درخت گیلاس بعد از برداشت میوه صورت می پذیرد، وجود دما و تغذیه و آبیاری مناسب پس از برداشت میوه در میزان تشکیل گل و عملکرد در سال بعد کاملا مؤثر است.

خاکهای با بافت سنگین به هیچ عنوان برای گیلاس – بخصوص زمانی که از پایه محلب استفاده می شود – مناسب نیست. بهترین بافت خاک برای کشت گیلاس رسی شنی با مقدار مناسب از مواد آلی و PH برابر 6 تا 7 است.

ریزمغذی ها به نتایج تجزیه برگ بستگی دارد.

بور(B): در گیاهان جوان در حال رشد، کمبود بور درخور توجه است. بور برای تشکیل جوانه های گل و تولید دانه گرده و رویش لوله گرده ضروری است. کاربرد بور به صورت محلول موجب افزایش غلظت آن در جوانه ها و افزایش محصول می شود. نیازهای زودگذر درختان به بور در هنگام تشکیل میوه را می توان با محلول پاشی تأمین کرد. مقدار لازم بور برای گلدهی 15 «پی پی ام» است. به منظور کاهش سال آوری، استفاده از 75 گرم اسید بوریک به صورت مصرف در خاک و دوبار محلول پاشی سالانه اوره به همراه اسید بوریک (بترتیب با غلظتهای 1% و 5/0%) در مراحل قبل از گلدهی و بعد از ریزش گلبرگها توصیه می شود.

در کشور ما، قزل آلای رنگین کمان از خانواده آزاد ماهیان (ماهیان سردآبی) را در شرایط مصنوعی (استخرهای پرورشی) می توان پرورش داد. ماهی قزل آلا را می توان در استخرهای ذخیره آب کشاورزی پرورش داد که منابع تأمین کننده آب آنها (چشمه، چاه، قنات) دارای آبهای سرد و جاری و دمایی بین 12 تا 18 درجه سانتیگراد است. آب استخرها باید کاملاً شفاف و کیفیت خوبی داشته باشد و حداقل در شبانه روز یک بار آب استخر را تعویض کرد. بدین ترتیب، حتی با آبدهی یک لیتر در ثانیه و مساحت 150 تا 250 متر مربع امکان پرورش ماهی وجود دارد.

ماهی قزل آلا به صورت دستی و با غذای ترکیبی (حاوی پودر ماهی، ضایعات کشتارگاهی دام و طیور، ماهی کلیکا، سبوس گندم، کنجاله، سویا، آرد سویا، آرد ذرت، مولتی ویتامین، پودر خون، …) تغذیه می شود

در حالی که سالهاست استفاده از منابع غذایی مختلف و متنوع در جیره های غذایی دام و طیور در تمام دنیا مرسوم است، در کشور ما – بخصوص در صنعت طیور – از چند خوراک شناخته شده استفاده می شود.

یکی از مواردی که در جیره غذایی طیور گوشتی و تخمگذار می توان استفاده کرد کربنات کلسیم است. این ماده به صورت سنگریزه (صفر تا 3 میلیمتر) در دستگاه گوارش طیور جذب می شود. کربنات کلسیم ماده ای است معدنی و در سراسر مناطق ایران بوفور یافت می شود. این ماده با حداقل 37% کلسیم قیمتی بسیار مناسب دارد (حدود یک چهارم قیمت صدف) و براحتی می توان آن را جایگزین صدف در جیره غذایی طیور کرد. صدف دارای ناخالصی شامل سنگریزه سیلیسی است و مقدار کلسیم آن بسیار پایینتر از مقدار معمول است . قیمت آن نیز نسبت به کربنات کلسیم بیشتر است.

تراکم کاشت: نباید بیش از 300 درخت در هکتار کاشت؛ چون احداث باغ متراکم نیاز به عملیات شدید خاک ورزی دارد که با اهداف تولید پایدار و سالم متناقض است. در مناطق شمالی که تابش آفتاب مناسب دارد، از سامانه مستطیلی (6×7 متر) و در مناطق نیمه گرمسیری جنوبی از سامانه مربع (6×6 متر) استفاده کرد.

زمان کاشت: با توجه به اینکه نهالهای زیتون گلدانی است، در تمام سال مناسب کشت است؛ ولی زمان مناسب آن از اواسط پاییز تا اواخر اسفند است.

برای تربیت درختان، از توصیه های منطقه ای استفاده کنید تا دستیابی به این اهداف راحت تر شود: تولید محصول بیشتر با کیفیت بالا، افزایش عمر درخت، حفظ تنوع زیستی گیاهی و جانوری، کاهش شرایط مطلوب برای گسترش آفات و بیماریها، اثربخشی سموم استفاده شده، کاهش مصرف سم.

مرحله جفتگیری تمساح در ایران از اواخر اسفند ماه شروع و تخمگذاری در اواخر اردیبهشت ماه انجام می شود. طول تخمها 7 تا 8 سانتیمتر و زمان خروج نوزادان 50 تا 60 روز بعد، یعنی اواسط تا اواخر تیر ماه، است. طول بچه  تمساح ها هنگام تولد 30 سانتیمتر است و وزنی بالغ بر 85 گرم دارند.

 نیاز غذایی:

این جانور شکارهای اندازه کوچک تا متوسط – مانند ماهیها و حلزونها و خرچنگ ها – را درسته می بلعد؛ اما اگر شکار بسیار بزرگ باشد، آن را در آب رها می کنند تا بگندد و وقتی متعفن و نرم شد آن را استفاده می کند. این خصوصیت باعث می شود تا بتوان براحتی آنها را به صورت دستی و با غذاهای آماده تغذیه کرد. میزان سوخت و ساز بدن تمساح بنسبت کم است و هضم غذا در این حیوان بکندی صورت می گیرد.

شرایط نگهداری:

تمساحها حیواناتی خونسردند که برای تنظیم دمای بدن خود از آب و آفتاب و سایه استفاده می کنند؛ و اگر شرایط هوایی نامساعد باشد، به آب پناه می برند تا از شرایط غیر دلخواه رهایی یابند. دمای آب و هوای محیط برای پرورش این حیوان بهتر است بین 30 تا 34 درجه سیلیسیوس باشد تا حیوان سریع رشد کند و بهترین بازدهی را داشته باشد. دمای بالا یا پایین بدن تمساح برای حیوان ممکن است کشنده باشد؛ بنابر این، به دستگاههای گرمایشی و سرمایشی در سالن پرورش نیاز است. نظافت سالنها و تهویه هوا و تعویض بموقع آب استخرها از عوامل مؤثر در جلوگیری از بیماریهای این حیوان است و سلامت گله را تضمین می کند.

روشهای پیشگیری از خسارت آفتها در گلخانه
 مدیریت درست آفتهای گلخانه بیشتر بر استفاده از روشهای پیشگیری استوار است. زیرا این روشها به مراتب آسانتر و کم هزینه تر از روشهای مبارزه با آفت پس از ظهور آنها در گلخانه است.
  عملیات پاکسازی می بایست در داخل گلخانه و در اطراف آن انجام گیرد. این کار در هر مرحله از تولید محصول می بایست انجام پذیرد.
مرحله های حفاظت و پیشگیری از آفتها:
1. مرحله تولید نشاء و کاشت: دراین مرحله می توانید از تله های زرد چسبیده به ابعاد 13× 8 سانتیمتر (یک تله برای هر 50 تا 100 متر مربع) برای ردیابی ابتدایی مگس های سفید و تریپسها و شته ها استفاده کنید.
2.این تله ها می بایست در طول راهروهای داخل گلخانه و نزدیک در و پنجره ها و محلهای ورودی هوا نصب شود و حداقل هفته ای یک بار بازدید شود.
3. بهتر است که بوته های نشاء یا گیاهچه ها را نیز به صورت هفتگی از نظر وجود کنه یا شته بررسی کنید.
وجود کنه های تار عنکبوتی را می توانید از طریق مشاهده مستقیم کنه بر روی گیاه یا اثر خسارت آن مشخص کنید.
 بر اثر تغذیه کنه های دو نقطه ای (کنه های تار عنکبوتی ) نقاط زرد رنگی در سطح برگ بوجود می آید. از آنجایی که تله های زرد فقط برای ردیابی حشرات بال دار قابل استفاده است؛ ردیابی آفات بی بالی مانند: کنه ها و یا شته های بی بال به صورت مشاهده مستقیم در نشاء یا گیاهچه بسیار مهم است.
شته ها بیشتر در زیر برگها یا اطراف جوانه های رویشی و زایشی گیاه مستقر می شوند و از طریق وجود پوسته های سفید رنگ آنها و یا ترشحات چسبنده براق آنها به نام «عسلک» روی اندامهای مختلف گیاه را می توان ردیابی کرد.
  علفهای هرز می توانند منبع مهمی برای استقرار حشرات و کنه ها در طول سال باشد. بنابر این، می بایست علفهای هرز داخل و اطراف گلخانه را نابود کنید.
  از قراردادن هرگونه گیاه زینتی در اطراف نشاء ها یا گیاهچه های جوان خودداری کنید. زیرا این نوع گیاهان نیز می توانند به صورت منبعی برای استقرار آفت عمل کنند.
4.مرحله تولید محصول: دراین مرحله عملیات توصیه شده در طی مرحله قبل می بایست ادامه یابد.
کلیه بقایای گیاهی را از مسیر راهروها و مسیر آبیاری به سرعت جمع آوری کنید و هیچگونه توده زباله را داخل و یا نزدیک گلخانه به حال خود رها نکنید.
 برای جلوگیری از گل آلوده شدن و مرطوب شدن سطح خاک، که محل مناسبی برای تکثیر مگس های پوسیده خوار ایجاد می کند، خاک را به خوبی زهکشی کنید.
  هرگز گیاهان متفرقه مانند: انواع گیاهان زینتی و درختچه ها را داخل گلخانه قرار ندهید. زیرا به عنوان پناهگاه های جایگزین حشرات و کنه ها و سایر آفات عمل می کنند.
  درجاهایی که امکان پذیر است از توری های محافظ استفاده کنید تا از ورود حشرات جلوگیری شود. استفاده از توری یک راه موثر و ساده برای جلوگیری از ورود آفات درشت مانند: انواع پروانه های آفت، سوسکها، زنبورها و سن ها به داخل گلخانه است.
  حداقل یک محوطه به پهنای 10 متر فضای عاری از هر گونه گیاه یا چمن زنی شده در اطراف گلخانه ایجاد کنید.
5. برداشت محصول: در صورتی که بوته به حشرات و کنه های آفت آلوده شده باشد؛ فوری پس از آخرین برداشت محصول و قبل از حذف بوته ها به مبارزه با آفت اقدام کنید تا جمعیت انتقالی آفت از یک دوره کشت به دوره دیگر نابود شده یا به حداقل برسد.
 این کار فرصت باقی ماندن و پخش یا پنهان شدن آفت را در درزها و شکاف گلخانه و دیگر جاهای امن آن کم می کند.
روشهای مبارزه با آفات در این مرحله برداشت می تواند شیمیایی و یا غیرشیمیایی باشد.
1 استفاده از یک آفت کش مناسب قبل و پس از حذف بوته ها از داخل گلخانه به از بین رفتن بخش زیادی از حشرات و کنه ها کمک می کند. از توصیه های کارشناسان دراین مورد استفاده کنید.
2 پس از مصرف آفت کش ها و قبل از ورود به داخل گلخانه از انجام تهویه مناسب و کافی در داخل گلخانه اطمینان حاصل کنید.
 درجه حرارتهای بالا به صورت یکنواخت و سراسری حداقل به میزان 40 سانتیگراد و رطوبت نسبی کمتر از 50 درصد به مدت حداقل 3 تا 4 روز بطور موثری حشرات و کنه ها را کنترل خواهد کرد.
3 ا استفاده از بخار خاک را ضدعفونی کنید، برای گرفتن نتیجه خوب، بهتر است خاک تا عمق 15تا 20 سانتیمتر به خوبی زیرو رو شده و رطوبت آن در حد مناسبی باشد.
 از دماسنجهای خاک برای اطمینان از گرم شدن خاک در حدود 80 درجه سانتیگراد و به مدت 30 دقیقه اطمینان حاصل کنید.
 اگر درجه حرارت یا مدت زمان آن افزایش یابد ممکن است مشکلاتی از قبیل افزایش املاح یا از بین رفتن آمونیاک خاک پیش بیاید.