نیک صالحی

Just another WordPress.com weblog

تو می توانی

– گردن فراز داری، آنگاه که پیرامونت همه ناکامیهای خود را از تو می دانند و تو را مقصر می شناسند.

– به خود متکی باشی، آنگاه که همه به تو بدگمان اند و در رفتارهایشان این بدگمانی را بروز می دهند.

– شکیبا باشی و در شکیبایی پایداری کنی؛ و در روزگار دوروییها، دورویی نکنی و از ریا بپرهیزی و بکوشی که خرمندانه تر سخن بگویی.

– رؤیا ببینی، اما برده حلقه بگوش رؤیاهایت نشوی.

– بیندیشی، اما فقط اندیشیدن را هدف زندگی ندانی.

– در برابر ناکامیها بی اعتنا بمانی.

– بشنوی که نیرنگ بازان کلام حقت را برای فریب ساده انگاران تحریف کرده اند، یا نظاره گر همه آن چیز هایی باشی که عمری برای ساختن آنها کوشیده ای و اکنون با ابزارهای فرسوده باید آنها را باز سازی کنی.

– همه دستاوردهای زندگیت را یکجا جمع کنی؛ در یک چشم به هم زدن، همه را ببازی و دیگر بار از نو آغاز کنی و از باخته ها شکوه نکنی.

– قلب و روح خویش را – پس از آنکه دیر زمانی است که از تو گسسته اند – به فرمان آوری و همچنان به فرمان داشته باشی؛ هرچند جز اراده، که می گوید «پایداری کن»، هیچ نمانده باشد.

– با فرودستان با فروتنی سخن بگویی؛ با بزرگان نیز همگام شوی، بی آنکه زیردستان را از یاد ببری.

– هر دقیقه بازنایافتنی را با 60 ثانیه تلاش ازرشمند پر کنی.

– اگر نه دشمنانت و نه دوستانت نتوانند تو را برنجانند و اگر همه به تو تکیه داشته باشند و تو به هیچ کس، آنگاه همه دنیا و هر آنچه در آن است از آن تو خواهد بود.

– فراتر از این، می توان تو را «انسان» نامید.

    از نوشته های «رودیار کیپلینگ»، برنده جایزه ادبی نوبل در سال 1286، ترجمه دکتر «ابوالقاسم تفضلی» .

Advertisements

No comments yet»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: