نیک صالحی

Just another WordPress.com weblog

معایب تک فرزندی

ایرادهای یكی بودن:
1.  یكی از اشکالات تك فرزند بودن تأثیر آن در مراحل رشد كودك است. این كودكان كسی را ندارند که با او رقابت یا بازی و دعوا كنند.
2.  آنها دوست و همدمی در منزل ندارند. بنابر این، برخی از احساسها را تجربه نمی كنند و فرصتی برای مهارکردن و مدیریت آنها نخواهند داشت.
3.  بلوغ روحی و روانی پدیده ای ارثی نیست، بلكه اكتسابی است. این بلوغ مواردی همچون شناخت خود و میزان واقع بینی و انتخاب مؤثر را شامل می شود و براحتی به دست نمی آید، بلكه به تجربه هایی سخت و طاقت فرسا نیاز دارد.
4.  كودكی كه تك فرزند خانواده است كمتر با مشكلات مواجه می شود و در عوض در معرض تجربه كردن شكست و ناكامی و رانده شدن و…  قرار نمی گیرد و شرایطی را كه لازمه بلوغ روحی روانی است تجربه نمی كند.
5.  تمایل پدر و مادر به حمایت از تنها فرزندشان مانع از آن می شود كه فرزندشان عواقب اشتباه خود را بیازماید و مسئولیت عمل خود را بپذیرد.
6.   پدر و مادر تک فرزندها هیچگاه در مقام انتقاد از فرزندشان برنمی آیند، با او مخالفت نمی كنند، و همواره تسلیم خواسته های او می شوند؛ تا او ناراحت نشود.
7.  حمایت بیش از حد پدر و مادر فرزند را با روحیه حساس و ضعیف تربیت می كند. هرچه حمایت آنها از تنها فرزندشان بیشتر شود قدرت و تحمل وی در رویارویی با مشكلات كاهش می یابد و از این رو بسیار شكننده و آسیب پذیر می شوند.
8.  تك فرزند از آزمودن احساسهایی كه در روابط بین خواهر و برادر شكل می گیرد محروم می ماند.
9.  تک فرزندها از  رقابت با خواهر یا برادر در جلب رضایت پدر و مادر، درد دل كردن با خواهر یا برادر، مشاجره درباره اختلاف و تبعیضی كه بین او و خواهر یا برادرش وجود دارد، درگیری با خواهر یا برادر برای تسكین فشارهای روحی، دفاع از منافع شخصی در ارتباط با دیگران،… را تجربه نمی کند.
10. در خانواده های تك فرزند، پدر و مادر و فرزندان هر دو احساس می كنند که نیاز شدیدی به یكدیگر دارند، پس ناگزیر به مراعات یكدیگرند؛ ولی در خانواده های چندفرزندی چنین نیست.
11.  دعواهای مكرر و جریحه دار شدن احساسات و عصبانیت در خانواده های چندفرزندی رایج است و كودكان اغلب برای مهار کردن این احساسها راهی مناسب می یابند و بار دیگر با هم بازی می كنند.
12.  تک فرزندها، به سبب داشتن احساسهای ناپخته، ممكن است از همبازیهای خود خجالت بكشند و ترجیح دهند که با كودكان بزرگتر از خود دوست شوند.
13.  تک فرزندها نمی توانند ناامیدی ها و فشارهای روحی را تحمل كنند. چنانچه احساس کنند که توهینی به آنها شده است،  حتی اگر قصد و غرضی در كار نباشد، این توهین را رفتاری عمدی و بر اساس نیتی خاص تفسیر می كنند.
14.  آنان اگر از مسئله ای رنجیده خاطر شوند، این حالت را تا مدتهای مدید در درون خود نگه می دارند. آنها فقط به برقراری روابطی علاقه مندند كه در بر دارنده منافع آنان باشد و احساساتشان را نیز جریحه دار نكند.
15.  تک فرزندها ممکن است ناراحتیهایشان را برای دیگران بیان نكنند و فردی درونگرا شوند.
چند توصیه برای پدر و مادرها:
·       برای جلوگیری از احساسهای نابهنجار، کودکتان را به مهد كودك و آمادگی بفرستید.
·      از دوستان فرزندتان دعوت کنید و اجازه دهید که فرزندتان به منزل دوستانش برود.
·      برای داشتن همبازیهایی در همسایگی، برای فرزندتان فرصتهای مناسب فراهم کنید.
·      تربیت فرزند نوعی روند آماده سازی و حمایت كردن نوعی اقدام پیشگیری كننده است. حمایت افراطی از كودكان اجازه نمی دهد كه آنان خود را برای رشد و بلوغ احساسات تقویت كنند.

Advertisements

No comments yet»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: