نیک صالحی

Just another WordPress.com weblog

یادگیری

برای برخي از پدر و مادرها، برنامه‌ريزي براي دانش آموزان به عادت تبديل شده‌است.  آنان از همان روز نخست از فرزندانشان مي‌خواهند تا مداوم و جدي درس بخوانند. اين دسته از خانواده‌ها اين عمل را از روي دلسوزي و برای موفقيت فرزندانشان انجام مي‌دهند؛ اما ناخواسته فشارهايي به فراگيران وارد مي‌كنند كه هیچ سودي براي آنها در بر ندارد و زمينه موفقيت نشدن آنان را فراهم مي‌كنند.
  به عقيده كارشناسان، در برنامه‌ريزي، بايد به همه جنبه‌ها پرداخت و هيچ امري نبايد از ديد برنامه‌ريز دور بماند تا در پايان نتايج مطلوبي به دست آيد. هر دانش‌آموزي بهترين فرد براي برنامه‌ريزي فعاليتهايش است؛ و چنانچه پدر و مادرها باجبار تصميمشان را در برنامه‌ريزي فرزندانشان دخالت دهند، نتايج كار برعکس خواهد بود.
 چند راهکار:

1. پدر و مادرها نبايد فرزندانشان را رها كنند و يا خود را به طور كلي براي برنامه‌ريزي و امور دانش‌آموزان كنار بكشند؛ بلكه با احترام به نظر فرزندانشان، بايد راه درست و مؤثر را به او نشان دهند.

2. نخست، از فرزندانتان بخواهيد که برای مطالعه كتابهاي درسي برنامه‌ريزي كنند و شما نظارت كنيد؛ و در صورت نياز، وی را در نحوه برنامه ‌ريزي ياري دهيد.

3. پس از برنامه‌ريزي، هيچگاه نبايد دانش‌آموزان را براي يادگيري زیر فشار قرارداد؛ زيرا در اين صورت انگيزه و علاقه دانش‌آموز براي مطالعه و يادگيري كمتر می شود.

4. يادگيري بايد از روي ميل و اختيار باشد و دانش‌آموز بايد از يادگيري و مطالعه لذت ببرد. دانش‌آموزي كه از مطالعه لذت ببرد شوق و رغبت مطالعه در او دو چندان مي‌شود و هيچ کس قادر نيست كتاب را از او جدا كند و اين آغاز موفقيت فرزندنتان است.

5. فراهم آوردن محيط مساعد فرهنگي و مطالعه پدر و مادرها در علاقه‌مندي كودكان به‌ مطالعه نقش زيادي دارد و نبود آن ممکن است افت تحصيلي دانش‌آموزان را به همراه داشته باشد.

6. دانايي و عطش يادگيري بايد در خانواده ايجاد شود. نقش مادر – به سبب حضور كم پدر در خانواده – بيشتر است و مادران بايد در غيبت پدر به مطالعه كتابهاي مفيد بپردازند تا ميزان آگاهيهاي خود را بالا ببرند.

7. مطالعه پدر و مادرها در خانه و در نزد فرزندان چندين حسن دارد كه بالا بردن آگاهي و همچنين ايجاد علاقه مندي در فرزندان خود، براي مطالعه كتابهاي درسي و غير درسي، يكي از آنهاست.

8. علاقه بیش از حد پدران و مادران (بويژه مادر) به برنامه ‌هاي تلويزيوني و مطالعه صفحه های حوادث روزنامه‌ها اثر معكوسي در دانش‌آموزان دارد؛ و مادران و پدران بايد – به جاي اين كار – سطح سواد و تحصيلات خود را بالا ببرند.

9. مادران و پدران بايد در رشد فكري و فرهنگي خود بكوشند و زمانهايي را براي رشد فكري و زمان ديگر را به امور تفريح اختصاص دهند؛ و نبايد فقط از فرزند خود مطالعه كتابها را بخواهند، زيرا دلزدگي از كتاب و مطالعه نقش نامطلوبي در ادامه تحصيل و مطالعه دانش‌آموزان دارد.

10. کودک در دوره ابتدايي، كه پس از 6 سال حضور در خانه و كنار مادر بودن تازه وارد مدرسه و اجتماع مي‌شود، خود را به مادر نزديكتر احساس مي‌كند و مادران نيز در اين دوره تحصيلي نقش بيشتري در رسيدگي به امور مدرسه دارند.

11. نقش مادر در دوره‌هاي راهنمايي و متوسطه – به سبب بزرگ شدن فرزند – كمتر مي‌شود و پدر در اين وضعيت، به سبب توانايي بيشتر، وارد ميدان رسيدگي به مسائل آموزشي و تربيتي فرزندش مي‌شود.

12. كودكان و نوجوانان در دوره تحصيلي و مدرسه بحرانيترين دوره زندگي خود را سپري مي‌كنند؛ و چنانچه در اين دوره غفلتي از پدر و مادرها سر بزند، جبران اين غفلت در بسياري از موارد جبران ناپذیر خواهد بود. در اين شرايط، پدر و مادرها بهترين افراد براي راهنمايي آنها خواهند بود.

نتیجه:
  در هر صورت، در هيچ دوره تحصيلي پدر و مادرها نبايد از امور تحصيلي فرزندان خود غفلت كنند و مشکلات كار و زندگي هرگز دليل موجهي براي رسيدگي نکردن به وضعيت آموزشي و تربيتي فرزندان نيست

Advertisements

No comments yet»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: