نیک صالحی

Just another WordPress.com weblog

حریم شخصی

«سونيا» و همسرش، در 10 سالی که از ازدواجشان می گذرد، مسائل بسیاری را با هم سهیم شده اند: تـغییر شغل، ساختن خانه، بیماری مادرش، بزرگ کردن دخترشان، ….؛ اما مسئله ای پیش آمد که سونيا حاضر به سهیم کردن شوهرش در آن نشد: پست الکترونیکی شوهرش از کار افتاده بود و می خواست از پست الکترونیکی او استفاده کند. بعد از اینکه شوهرش وارد سامانه شد، از او رمز عبور پست الکترونیکش را خـواست؛ امـا سونيا گفت کـه بـاید خودش آن را وارد کند.
 شوهرش فکر می کرد که شوخی می کند و دوباره تقاضایش را مطرح کرد؛ امـا سونيا حرف نزد و وقتی
مـی خواست رمـز عبور را وارد کند، شوهرش را مجبور کـرد که جای دیگری را نگاه کند. سونيا درباره احساس شوهرش در آن لحظه می گوید: او گیج و بسیار عصبانی بود. من برایش توضیح دادم که چیزی در پست الکترونیکیم وجود ندارد که سبب ناراحتی او شود؛ اما فکر هم نمی کنم که چون متأهلم، باید مسائل خصوصیم را هم با او در میان بگذارم.
 دو نفر یکی می شوند… من به ما تبدیل می شود و دو طرف همه چیزشان را با هم شریک می شوند؛ و این حالتی آرمانی در ازدواج عاشقانه است؛ چرا این گونه شده است؟
   توازن و تعادل بین جدایی و پیوستگی مهمترین مسئله در ازدواج است. همه زوجها تلاش می کنند که راهکاری را پیش گیرند تا هر دو طرف با آن راحت باشند. گاهی زوجی دوست دارد که پیوستگی بیشتری داشته باشد، در حالی که زوج دیگر ممکن است جدایی بیشتری طلب کند.
 بسیاری از دوستانمان عقیده راسخ دارند که زن و شوهر باید در همه چیز با هم شریک باشند؛ اما وقتی که کمی فکر می کنند، می بینند که خیلی وقتها بعضی مسائل را از همسرشان پنهان می کنند. 
  روانشناسان معتقدند که جمله «هیچ رازی بین ما نیست» بیشتر شعار و خیالبافی است تا واقعیت. هیچ زوجی همه چیز را با هم در میان نمی گذارند و در اصل نباید هم بگذارند. هر انسانی به مرز و محدوده نیاز دارد؛ و در ازدواج دو طرف باید به حدی انعطاف پذیر باشند که اجازه دهند طرف مقابلشان مرز و محدوده ای برای خود تعیین کند؛ کلید این کار تعادل است. اگر این مرزها خیلی ثابت و محکم باشد، احتمال بسیاری وجود دارد که دو طرف از هم دور و جدا شوند؛ و اگر هم هیچ مرز و حدودی برای خود تعیین نکنند، بیش از حد با هم درگیر خواهند شد که به این رابطه هم نمی توان رابطه سالم اطلاق کرد.
 به عبارت دیگر، ترکیب شدن دو طرف در ازدواج کمی حالت مجازی دارد، نه واقعی. زن و شوهر همیشه افرادی جدا از هم خواهند بود و درون هر فردی فضایی است که نیاز به حفاظت دارد؛ یعنی شما این حق را ندارید که پست الکترونیکی و کمدها و یا حتی کیف همدیگر را بدون اجازه طرفتان نگاه کنید. در واقع، همه کارشناسانی که مسئله بین سونيا و همسرش را مطالعه کردند اتفاق نظر داشتند که سونيا حق داشته است که بخواهد رمز عبور پست الکترونیکی خود را از همسرش پنهان کند. 
   مسئله حریم شخصی نیز در ازدواج – مانند بسیاری از مسائل دیگر – به مسئله اعتماد بر می گردد. دو طرف چقدر باید به هم آزادی عمل بدهند؟ چه وقت پنهان کردن مسئله یا بر عکس آن تجاوز به حریم شخصی طرف مقابل خیانت در اعتماد به شمار می رود؟ 
 در ازدواجهای خوب، همسران به هم اجازه می دهند که از حد خود فراتر بروند و به طور ضمنی به هم اعتماد می کنند که هر چه را که باید به همدیگر بگویند.

Advertisements

No comments yet»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: