نیک صالحی

Just another WordPress.com weblog

مراقبت از کودک در برابر تنبیه بدنی

مراقبت برای رشد کودک و تکامل کودکان خردسال راهگشای زندگی آنان در آموزش خوداتکايی و زندگی مستقل در آينده است. کودک برای پیمودن مسير زندگی مستقل نياز مبرمی به حمايت خانوادگی دارد.  فرايند رشد و تحول کودک تابع تأثير متقابل عوامل زيستی و روانی و اجتماعی است و خانواده در اين زمينه نقش بسيار مهمی ايفا می کند.
متأسفانه، بسياری از خانواده ها به تربيت کودکان و نوجوانان ارزش نمی دهند و بسياری از کودکان و نوجوانان قربانی ناآگاهی و بی مسئوليتی پدر و مادرشان می شوند. بعضی از خانواده ها کودکان را تنبيه بدنی می کنند و چنان در این کار زیاده روی می کنند که شخصيت کودک و نوجوان نابود و روحيه وی در هم شکسته می شود و کودک ترسو و تسليم طلب بار می آيد.
نداشتن درک صحيح از مشکلات و فشارهای روانی و اجتماعی و شغلی و اقتصادی پدر و مادر خانواده ها را به سمت آسيبهای اجتماعی سوق می دهد و احساس نوميدی و بی پناهی را تحريک و ايجاد می کند که در نحوه واکنش به فرزندان بسيار مؤثر است. یافته های پژوهشها نشان می دهد که تنبیه بدنی سبب ظهور دو گروه از نشانه های زودرس مانند اضطراب و افسردگی و خشم شديد؛ و نشانه های ديررسی مانند رفتارهای ضد اجتماعی، خودکشی، مصرف مواد مخدر،… می شود. 
اغلب، شرايطی که سبب تنبیه بدنی می گردد از بحران خانوادگی ناشی می شود. زنان و مردانی که با یکدیگر مشکل دارند کودکان خود را بیشتر تنبیه می کنند؛ زیرا از روشهای حل مشکل و کنار آمدن با آن آگاه نیستند.
تنبیه در ايران ريشه فرهنگی دارد. برای مبارزه با آن، بايد ديدگاههای اجتماعی را تغيير داد. بارزترين نوع تنبیه در ايران آزار جسمی است. بررسیهای سالهای ۷۵ تا ۷۷ نيز نشان می دهد که ۷۰% از موارد اعمال خشونت و آزارگری در محيط خانه رخ داده است. بيشترين گروه سنی در معرض آزار کودکان 5 تا 9 ساله (36%) و  10 تا 14 ساله (30%) بوده است. همچنين، آمار نشان می دهد که دختران (با 63%) بيشتر از پسران (با 37%) مورد آزار قرار گرفته اند.  بيشترين آزارگری (با 66/5%) از سوی مردان (پدر، برادر، شوهر مادر) رخ داده است.
بر اساس یافته ها، عواملی مانند ناخواسته به دنيا آمدن فرزندان، تعداد زياد فرزندان، بيسوادی پدر و مادر، اعتياد پدر و مادر، تنبيه پدر و مادر در کودکيشان، … در ايجاد کودک آزاری مؤثر است.
چند راهکار:
1. از شیوه های تربيتی مناسب استفاده کنید.
2. به کودکانتان توجه و از آنان حمایت کنید.
3. راههای جدیدی برای رفتار با کودکتان به کار ببرید.
4. از خدمات مشاوره کودک و روانشناسان کمک بگیرید.
5. مشکلات شخصيتی و بيماريهای روانی را شناسایی و برطرف کنید.
6. برای برطرف کردن مشکلات اقتصادی، راههای جدیدی پیدا کنید.
7. برای فراهم کردن کمک فوری به پدر و مادر، در مواقع فشار عصبی، برنامه های مراقبت مواقع فشار عصبی لازم است. این برنامه ها بايد ۲۴ ساعته در دسترس باشد و خدماتی همچون خط تلفن فعال و مراقبت کننده موقع بحران را در دسترس قرار دهند. کمک بايد از طريق تلفن و يا از طريق فرد مشاور فراهم باشد. برنامه همچنين بايد در مواقع لزوم به کودک کمک کند و از او در خانه کامل مراقبت کند و يا کودک را به مرکز فوريت پرستاری برساند

Advertisements

No comments yet»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: