نیک صالحی

Just another WordPress.com weblog

علامه طباطبایی

مشاهير:
«سید محمد حسین طباطبایی» یکی از مطرح‌ترین مفسران و فیلسوفان و متألهان اسلامی در سه قرن اخیر و بزرگترین مفسر شیعه در دوران غیبت بوده است.
اهمیت وی براي احیای حکمت و فلسفه و تفسیر در حوزه تشیع پس از دوره صفویه است؛ بویژه اینکه وی فقط به بازگویی و شرح حکمت صدرایی اکتفا نکرده است، بلكه به تأسیس معرفت‌شناسی در این مکتب می پردازد.
همچنین, با انتشار کتب فراوان و تربیت شاگردان برجسته نظیر مرتضی مطهری – در دوران رو به رو شدن با اندیشه‌های غربی نظیر مارکسیسم – به اندیشه دینی حیاتی مجدد بخشیده است.
در یک کلام, اهمیت و تأثیر وی بر اندیشه دینی شیعی و ایرانی در قرن بیستم را می توان با تأثیر سیاسی و اجتماعی آیت الله روح الله خمینی (ره) مقایسه كرد.
دوران كودكي:
وی از دودمان سادات طباطبایی آذربایجان است. در سال ۱2۸۱ در تبریز متولد شد. در پنج سالگی مادر و در نه سالگی پدر خود را از دست داد. وصی پدر، او و تنها برادرش, علامه الهی را برای تحصیل به مکتب فرستاد. تحصیلات ابتدایی شامل قرآن و کتب ادبیات فارسی را از ۱۲۹۰ تا ۱۲۹۶ فراگرفت و سپس از سال ۱۲۹۷ تا ۱۳۰۴ به تحصیل علوم دینی پرداخت و به تعبیر خود «دروس متن در غیر فلسفه و عرفان» را به پایان رساند.
وي درباره دوران تحصیلش نوشته است: در اوایل تحصیل که به صرف و نحو اشتغال داشتم، علاقه زیادی به ادامه تحصیل نداشتم و از این رو, هر چه می خواندم, نمی‌فهمیدم و چهار سال به همین نحو گذراندم. پس از آن, یکباره عنایت خدایی دامن گیرم شد و متحول شدم و در خود نوعي شیفتگی و بیتابی به تحصیل کمال، حس كردم؛ به طوری که از همان روز تا پایان ایام تحصیل که تقریبا هفده سال طول کشید، هرگز براي تعلیم و تفکر, احساس خستگی و دلسردی نکردم. زشت و زیبای جهان را فراموش كردم، بساط معاشرت غیر اهل علم را به کلی برچیدم. در خورد و خواب و لوازم دیگر زندگی، به حداقل  قناعت كردم، باقی را به مطالعه می پرداختم. بسیار می شد – بویژه در بهار و تابستان – که شب را تا طلوع آفتاب با مطالعه می گذراندم و همیشه درس فردا را شب قبل مطالعه می کردم و اگر اشکالی پیش می آمد, به هر شكلي كه بود, حل می كردم و وقتی که به درس حضور می یافتم از آنچه استاد می گفت, قبلا مي‎دانستم و هرگز اشکال و اشتباه درس را پیش استاد نبردم.
به هر حال, علامه طباطبایی پس از مدتی اقامت در تبریز تصمیم می گیرد تا به قم عزیمت كند و بالاخره این تصمیم خود را در سال 1325هـ. ش عملی می کند.
گفتني است که علامه طباطبایی در آغاز ورودشان به قم, به قاضی معروف بودند؛ زيرا از سلسه سادات طباطبایی هم بودند، خود ایشان ترجیح دادند که به طباطبایی معروف شوند. ایشان عمامه‌ای بسیار کوچک از کرباس آبی رنگ و دگمه‌های باز قبا و بدون جوراب با لباس کمتر از معمول، در کوچه‌های قم رفت و آمد مي‎كردند و در ضمن, خانه بسیار كوچك و ساده‌ای داشت.
آثار شاخص:
علامه طباطبایی دو اثر شاخص دارد که بیشتر از سایر آثارشان به آنها توجه كرده اند:
نخست تفسیر المیزان که در 20 جلد و طی 20 سال به زبان عربی تألیف شده است. در این تفسیر از روش «تفسیر قرآن به قرآن» استفاده شده است و علاوه بر تفسیر آیات و بحثهای لغوی در بخشهایی جداگانه با توجه به موضوع آیات مباحث روایی، تاریخی، کلامی، فلسفی و اجتماعی نیز دارد. این اثر دو بار ترجمه شده است.
اثر مهم دیگر اصول فلسفه و روش رئالیسم است. این کتاب شامل 14 مقاله فلسفی است که طی دهه‌های 20 و 30 شمسی تألیف شده است و  مرتضی مطهری با رویکرد فلسفه تطبیقی آن را شرح داده است.
این کتاب نخستین و یکی از مهمترین کتابهایی است که به بررسی مباحث فلسفی با توجه به رویکردهای حکمت فلسفی اسلامی و فلسفه جدید غربی پرداخته است.

Advertisements

No comments yet»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: